Prezentacja psa

Wymaga ona specjalnego przygotowania już od wieku szczenię- cego. Przy czesaniu stawiamy psa na stole nakrytym kocykiem, aby nie ślizgał się na blacie i przyuczamy go do spokojnego sta- nia, korygując postawę kończyn. Później powtarzamy to ćwicze- nie na”podłodze, a następnie w parku, gdzie pies powinien usta- wiony przez nas na rozkaz pozostać w pozycji „stój”. Przystę- pujemy do częstych oględzin uzębienia, unoszenia fafli w celu 42 . SZCZENIĘ W DOMU przyzwyczajenia psa do demonstrowania prawidłowości uzębie- nia. Szczenię, które nabyło już umiejętność chodzenia na smy- czy, uczymy prawidłowego chodzenia na ringu wystawowym, które polega na chodzeniu w różnym tempie przy nodze w koło z podniesioną głową. Dorosły pies powinien być wyprowadzany 4 razy dziennie, a szczenię częściej. W ciągu dnia powinien mieć jeden spacer dłuższy, co najmniej jednogodzinny, w czasie którego spusz- czamy go ze smyczy wyłącznie na terenie zabezpieczonym od ruchu kołowego, aby się swobodnie wybiegał. Wypuszczanie psa bez smyczy w mieście jest niedopuszczalne ze względu na przepisy administracyjne i bezpieczeństwo psa. Powietrze i ruch są dla niego niezbędne jako podstawowy, oprócz kalorycznej karmy, warunek prawidłowego rozwoju i dobrej kondycji. Dobrze jest, gdy cocker ma towarzystwo innych psów do zabawy, pod warunkiem, aby były to psy czyste, zdrowe i dobrej kondycji. Do kąpieli w rzece, morzu, czy też jeziorze nie trzeba zachęcać co- ckera, ponieważ jest to jego wielką pasją, należy jednak nie do- puszczać do kąpieli w wodach zanieczyszczonych, mogącej spowodować poważne choroby skóry. 43 SZCZENIĘ W DOMU Ogólnie wiadomo, że pies jest zwierzęciem mięsożernym. Wie- lowiekowe udomowienie przekształciło go w zwierzę wszystko- żerne, nie zmieniło jednak jego cech anatomicznych i fizjologi- cznych. Zarówno uzębienie jak i przewód pokarmowy psa zosta- ły przystosowane do pokarmów mięsnych. Aby mógł istnieć, musi otrzymywać zasób pokarmu, który po przetworzeniu daje odpowiednią ilość kalorii potrzebnych do spełnienia procesów bytowych. Człowiek dostarcza psu pożywienia, niestety nie za- wsze właściwego, stąd duża ilość schorzeń, których można by uniknąć. Organizm psa potrzebuje do swego istnienia: wody, tłuszczy, soli mineralnych, białka, węglowodanów, witamin. Ilość dostar- czonej cockerowi karmy uzależniona jest od: wieku, wykonywa- nej w sezonie łowieckim pracy, Od pory roku, okresu kopulacji i ciężarności oraz karmienia. Szczenięta przede wszystkim po- winny dostawać wysokokaloryczną karmę, podawaną w okresie rozwoju organizmu szczególnie często. Najważniejsze w skła- dzie pokarmu jest białko, ale wielką rolę w żywieniu odgrywają związki mineralne i witaminy. Niedobór w pokarmie soli mineral- nych powoduje wiele schorzeń (głównie krzywicę), hamuje roz- wój szczeniąt, obniża płodność i odporność. Najważniejsze są wapń i fosfor, które stanowią budulec kości. Brak wapnia we krwi powoduje złe jej krzepnięcie, a u psów dorosłych przy niedobo- 44 ŻYWIENIE rze wapnia kości stają się łamliwe. Stosunkowo dużo mają go zielonki, a fosfor zawierają ziarna zbóż. Cocker spaniele wy- magają bardzo dużo wapnia i fosforu, toteż, niezależnie od po- karmów zawierających wyżej wspomniane składniki, podaje- my preparaty farmaceutyczne w formie mieszanki, o czym już wspominałam, podając jej skład. Niezbędny jest również nie- wielki dodatek soli kuchennej, bowiem wytwarza ona soki tra- wienne. Pokarm dla psów powinien składać się zfnieszanki przemielo- nego lub drobno pokrajanego mięsa, niewielkiej ilości węglowo- danów (kasze, płatki, chleb, makaron), odrobiny tłuszczu i suro- wych, drobno krajanych jarzyn. Psu podaje się pokarm o tem- peraturze około 15°C, w czysto wymytej misce. Ważne dla zdro- wia psa jest przestrzeganie punktualnego podawania posiłku, bowiem przewód pokarmowy, przyzwyczajony do jedzenia w określonej porze, wytwarza soki trawienne, a nadmierne ich-wy- dzielanie jest szkodliwe. Nie dojedzony pokarm sprzątamy.